ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ!

ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ:

1. Βοηθάμε τα παιδιά να κάνουν πιο εντατικές επαναλήψεις αυτές τις μέρες σε ανάγνωση (κείμενα διδαχθέντα στο δεύτερο βιβλίο της γλώσσας της πρώτης τάξης) και γραφής (ορθογραφίες - λέξεις κλειδιά).
2. Γραφή εκθεσούλας για το πώς περάσαμε το καλοκαίρι. Πού πήγαμε, τι είδαμε, τι κάναμε, πώς νιώσαμε. Δεκτές και σχετικές ζωγραφιές, φωτογραφίες, κάρτες. (σε φύλλο ντοσιέ - για την ημέρα Δευτέρα που θα ξεκινήσουμε τα μαθήματα)
3. Προφορική εξάσκηση σε προσθέσεις αφαιρέσεις ως το 100.

4. Βρίσκουμε τα βιβλία που είχαμε κρατήσει στο σπίτι (ανθολόγιο, λεξικό) και τα γυρίζουμε στο σχολείο. Αν δεν είχαμε βάλει ετικέτα, φροντίζουμε αυτή τη φορά να βάλουμε (στο εξώφυλλο).

5. Γεμίζουμε την κασετίνα με τα απαραίτητα. Δύο μολύβια τύπου 2Β (ξύλινα ή και μηχανικά), σβηστήρα, ξύστρα, μαρκαδοράκι φωσφοριζέ, ψαλιδάκι χειροτεχνίας (με στρογγυλές άκρες), σωληνάριο με κόλλα τύπου UHU 20ml, κόλλα σε μορφή στικ – κατάλληλη για χαρτιά, στυλό μπλε και ένα χρωματιστό (κόκκινο ή πράσινο), μπλάνκο, όργανα γεωμετρίας (χάρακας 30 εκ., τρίγωνα, μοιρογνωμόνιο, διαβήτης).

6. Για το σπίτι εξοπλίζουμε το γραφείο του παιδιού και με ό,τι άλλο θεωρούμε απαραίτητο από τα εξής: Συρραπτικό, διακορευτή για να ανοίγουν τρυπούλες σε φύλλα, σελοτέιπ, συνδετηράκια, χαρτάκια σημειώσεων αυτοκόλλητα κλπ.

7. ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ - ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ: Κρατάμε όσα είχαμε αγοράσει από πέρυσι και φροντίζουμε να ανανεώσουμε όσα πρέπει. Οι μαρκαδόροι με χοντρή μύτη είναι πάντα χρήσιμοι στους μικρούς μαθητές ενώ τα ξύλινα χρωματιστά μολύβια τελείως απαραίτητα. Καλό είναι επίσης να έχει το παιδί μας στη διάθεσή του τέμπερες και πινέλα ή και λαδοπαστέλ. Τόσο για το σχολείο, όσο και για να εξασκείται δημιουργικά στο σπίτι.

* Το μπλοκ ζωγραφικής είναι καλύτερο να περιμένουμε να μας το υποδείξει η καθηγήτρια εικαστικών που θα τοποθετηθεί στο σχολείο και προς το παρόν να χρησιμοποιούμε χαρτί Α4.

Από χαρτόνια και κόλες: Θα χρειαστούμε κανσόν χαρτόνια χρωματιστά, λευκά χαρτόνια μπριστόλ, κόλες γλασέ, βελουτέ, γκοφρέ. 2 κομμάτια από το καθένα φτάνουν και περισσεύουν για την αρχή της χρονιάς.

(τα υλικά αυτά είναι χρήσιμα και στα άλλα μαθήματα και ειδικά στην ευέλικτη ζώνη)

8. ΤΕΤΡΑΔΙΑ: 
- Ορθογραφίας (προς το παρόν θα χρησιμοποιήσουμε το περσινό που έχει μείνει στο σχολείο και θα το αντικαταστήσει το κάθε παιδί όταν τελειώσει με ένα ίδιο)
- Ευρετήριο (ισχύει το ίδιο με της Ορθογραγραφίας, συνεχίζουμε στο περσινό)
- Ημερολόγιο (συνεχίζουμε το περσινό - αν το χάσαμε διαλέγουμε ελεύθερα ένα τετράδιο που μας αρέσει)
- Αντιγραφής (ένα τετράδιο 50φυλλο, ριγέ, 17Χ25 εκ.)
- Γραμματικής (ίδιο με της αντιγραφής)
- Ντοσιέ με κινητά φύλλα (για τεστάκια, εκθέσεις και άλλες εργασίες). Φύλλα ριγέ, μεγέθους 17Χ25, περιθώρια μικρά και δεξιά και αριστερά. 
-Τετράδιο Μαθηματικών (με μεγάλα τετραγωνάκια, μέγεθος 17Χ25, σελίδες περίπου 50)
- Τετράδιο Μελέτης Περιβάλλοντος (50φυλλο, τα φύλλα του να είναι το μισό τους μέρος λευκό και το άλλο ριγέ, μέγεθος 17Χ25)
- Τετράδιο πρόχειρο (ελεύθερη επιλογή τετραδίου, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και σπιράλ)

* Σε όλα τα τετράδια συμπληρώνουμε τις ετικέτες με το όνομα μαθητή, το αντικείμενο, την τάξη. Αν χαθεί η ετικέτα, την αντικαθιστούμε.
* Μπορείτε να προτιμήσετε τα συνηθισμένα τετράδια με το μπλε εξώφυλλο, με άλλα μοντέρνα εξώφυλλα ή ακόμη καλύτερα τετράδια Unicef ή της εταιρείας προστασίας σπαστικών κλπ.

9. ΥΛΙΚΑ ΑΡΧΕΙΟΘΕΤΗΣΗΣ
Διαφανείς χρωματιστές θήκες μεγέθους Α4 (έχουμε από πέρυσι...):
• 2 μπλε για το μάθημα της Γλώσσας
• 2 κόκκινες για τα Μαθηματικά
• 2 πράσινες για τη Μελέτη Περιβάλλοντος
• 1 κίτρινη για επικοινωνία σχολείου - οικογένειας

Αν θέλετε μπορείτε στο σπίτι να χρησιμοποιείτε και πλαστικά ντοσιέ με έλασμα, όπως και πέρυσι, για να τακτοποιείτε τις εργασίες των παιδιών.

Δύο φακέλοι με αυτιά και λάστιχο, ένας κίτρινος, ένας κόκκινος (υπάρχουν από πέρυσι)

10. Αυτοκόλλητες ετικέτες (βάλτε σε όλα τα σχολικά είδη που θα φέρνει το παιδί στο σχολείο και δε διαθέτουν άλλον τρόπο να σημειωθεί το όνομά του και οπωσδήποτε στα βιβλία του)

11. Το περσινό βαλιτσάκι μαθηματικών με τα κυβάκια - δεσμίδες με πλαστικά καλαμάκια δεμένα δέκα - δέκα.
_____________________________

Περιμένουμε επίσης να μας στείλετε στην αίθουσα:

1. Ένα μαξιλαράκι να καθόμαστε κάτω
2. Κάποιο γλαστράκι να στολίσουμε τα παράθυρα
3. Βότσαλα από την παραλία για να ξεκινήσουμε τις δραστηριότητες της Helmepa Junior
4. Ένα λογοτεχνικό βιβλίο για τη δανειστική βιβλιοθήκη της τάξης μας (που θα σας επιστραφεί στο τέλος της χρονιάς και θα πρέπει να έχει γραμμένο το όνομα του παιδιού σας στην πρώτη σελίδα του)
Τέλος μην ξεχνάτε να έχει πάντα το παιδί σας χαρτομάντιλα στη σάκα του.

ΠΩΣ ΧΤΙΖΕΤΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΓΟΝΕΑ-ΠΑΙΔΙΟΥ;

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο με αφορμή τη σημερινή επέτειο της υπογραφής της σύμβασης για τα δικαιώματα των παιδιών. Βασική προϋπόθεση για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα αυτά είναι να αποκτήσουμε την εμπιστοσύνη των παιδιών. Και να κρατάμε ορθάνοιχτη τη δίοδο επικοινωνίας ώστε να μαθαίνουμε τι τα απασχολεί και στον τομέα της παραβίασης των δικαιωμάτων τους. 

ΠΩΣ ΧΤΙΖΕΤΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΓΟΝΕΑ-ΠΑΙΔΙΟΥ;

Η εμπιστοσύνη χρειάζεται πολύ χρόνο για να χτιστεί και η ειλικρινής σχέση και η καλή επικοινωνία είναι απαραίτητα στοιχεία. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι ώστε να χτιστεί η εμπιστοσύνη.

Να κρατάτε πάντα το λόγο σας. Όταν υπόσχεστε κάτι στο παιδί, να είστε σίγουροι ότι μπορείτε και να το κάνετε, αλλιώς μην το υποσχεθείτε. Όταν τηρείτε τις υποσχέσεις, τα παιδιά αισθάνονται ασφάλεια και σας εμπιστεύονται ότι δεν θα τα ξεγελάσετε ή θα τα κοροϊδέψετε.

Να είστε ειλικρινείς. Να λέτε πάντα την αλήθεια στα παιδιά για πράγματα που τα αφορούν, αρκεί να χρησιμοποιήσετε τις σωστές λέξεις ώστε να καταλάβουν. Έτσι θα μάθουν να εκτιμούν την αλήθεια και, βλέποντας το δικό σας παράδειγμα, θα καταλάβουν πόσο σημαντικό είναι να λένε την αλήθεια, ακόμα κι αν είναι ενοχλητική.

Να είστε ήρεμοι. Όταν το παιδί ξέρει ότι μπορεί να σας πει οτιδήποτε χωρίς να εξοργιστείτε και να χάσετε τον έλεγχο, τότε να είστε σίγουροι ότι μπορείτε να το εμπιστευτείτε και ότι θα σας πει την αλήθεια. Προσοχή όμως: το να είστε ήρεμοι δεν σημαίνει ότι δεν θα αντιμετωπίσετε με αυστηρότητα κάποια σοβαρά θέματα που μπορεί να προκύψουν. Η ηρεμία και η αυστηρότητα δεν είναι αντίθετοι όροι.

Να είστε διαθέσιμοι όταν σας χρειάζονται. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να αισθανθούν ότι υπάρχει κάποιος που θα σταθεί δίπλα τους σε μία κρίση. Ακόμα κι αν για εσάς το πρόβλημα είναι ανόητο («ο Γιώργος μου πήρε το παιχνίδι μου») για το παιδί είναι σημαντικό και σας χρειάζεται.

Να είστε παράδειγμα προς μίμηση. Μην κάνετε κάτι παράνομο, κρυφό, πονηρό που δεν θα θέλατε να κάνουν τα παιδιά σας. Πολλές φορές, οι πράξεις μας μιλούν δυνατότερα από τα λόγια μας.

TIPS ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΤΟ ΓΟΝΕΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

Το σημαντικότερο απ’ όλα είναι να θυμόμαστε ότι το παιδί, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται, είναι άνθρωπος με προσωπικότητα, απόψεις και επιθυμίες. Ο γονιός πρέπει να σεβαστεί αυτά τα στοιχεία. Η σωστή επικοινωνία είναι η βάση της διδασκαλίας του παιδιού από το γονιό, της εμπιστοσύνης, του σεβασμού και της αρμονίας στις σχέσεις.

Πρώτα απ’ όλα, ο γονιός πρέπει να είναι διατεθειμένος να καταλάβει το παιδί του και τις συμπεριφορές του. Πολλές φορές τα παιδιά δεν μπορούν ή δεν ξέρουν πώς να πουν αυτό που θέλουν ή αυτό που τα ενοχλεί. Καταφεύγουν έτσι σε συμπεριφορές που δεν είναι αποδεκτές από τους γονείς, όπως γκρίνια, επιθετικότητα και αντιδραστικότητα. Εκείνη τη στιγμή, πρέπει ο γονιός να σκεφτεί λογικά και να αντιδράσει συνειδητοποιημένα. Οι παρορμητικές αντιδράσεις και οι απαντήσεις χωρίς σκέψη συχνά χειροτερεύουν τις αρνητικές συμπεριφορές των παιδιών.

Η θέσπιση κανόνων στο σπίτι, βοηθά την οικογένεια να οργανωθεί και να γνωρίζει το πρόγραμμα και τις επιθυμητές συμπεριφορές στο σπίτι. Όταν αυτοί οι κανόνες έχουν εξηγηθεί με υπομονή στα παιδιά και οι γονείς πρώτοι τους κάνουν πράξη, τότε και τα παιδιά θα τους τηρήσουν, ακόμα κι αν δεν τους αρέσει κάποιος από αυτούς. Η τακτική αυτή διευκολύνει τους γονείς να λύσουν καθημερινά προβλήματα χωρίς ένταση και να μπορέσουν να ασχοληθούν με άλλα ζητήματα που θα προκύψουν.

Η επικοινωνία αρχίζει ακούγοντας και δείχνοντας ότι ακούμε τα συναισθήματα του παιδιού και αυτό που εννοεί. Για να επικοινωνήσουμε με τα παιδιά μας, πρέπει να μάθουμε κατ’ αρχήν να είμαστε καλοί ακροατές. Η αποτελεσματική ακοή περιλαμβάνει την ανάγκη να επικοινωνείτε με τα μάτια και τη στάση σας, έτσι ώστε να δείχνετε ξεκάθαρα ότι ακούτε.

Έπειτα, πρέπει να αποφεύγουμε την γκρίνια, την κριτική, την απειλή, το κήρυγμα, τον εκβιασμό και τη γελοιοποίηση. Η επικοινωνία με τα παιδιά πρέπει να βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό που περιλαμβάνει την ανάγκη να παραδεχτούμε τα συναισθήματα των παιδιών. Όταν το παιδί νιώσει ότι το καταλαβαίνουμε, θα αισθανθεί ασφάλεια και θα μιλήσει μαζί μας.

Η χρήση ανοιχτών απαντήσεων αφήνουν την πόρτα της επικοινωνίας ανοιχτή και είναι μια προσπάθεια να καταλάβουμε τι νιώθει και τι εννοεί ο άλλος. Οι κλειστές απαντήσεις από την άλλη, αγνοούν τα συναισθήματα του παιδιού και δείχνουν ότι ούτε ακούσαμε ούτε καταλάβαμε. Αν το παιδί μας πει «η δασκάλα είναι στριμμένη» μια ανοιχτή απάντηση θα μπορούσε να είναι «έγινε κάτι στο σχολείο και έχεις θυμώσει» ενώ μία κλειστή «δεν μπορώ να κάνω κάτι, αυτή είναι και πρέπει να τη συνηθίσεις». Με την πρώτη απάντηση, το παιδί παίρνει θάρρος και μπορεί να ανοιχτεί και να πει τι έχει συμβεί και θεωρεί τη δασκάλα του στριμμένη. Με τη δεύτερη απάντηση, το παιδί νιώθει απόρριψη και αποθάρρυνση.

Η καλή επικοινωνία περιλαμβάνει και την αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων καθώς και την έκφραση των δικών μας συναισθημάτων και ιδεών. Βοηθάμε το παιδί να καταλάβει ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις και δεν επιβάλλουμε μία εμείς αλλά βοηθάμε το παιδί να επιλέξει αυτή που του ταιριάζει βάσει των πιθανών αποτελεσμάτων. Ακόμα και τα πιο μικρά παιδιά μπορούν να καταλάβουν τις συνέπειες μιας πράξεις αν τις συζητήσουμε μαζί τους και μπορούν να αποφασίσουν ποια είναι η καλύτερη εναλλακτική λύση.

Ως γονείς, επίσης, πρέπει να καθορίσουμε σε ποιον ανήκει το πρόβλημα ρωτώντας τον εαυτό μας «τίνος οι ανάγκες και οι επιθυμίες δεν ικανοποιούνται;». Η συμπεριφορά του παιδιού γίνεται δικό μας πρόβλημα μόνο όταν αυτή η συμπεριφορά μας εμποδίζει. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να δείχνουμε τα συναισθήματά μας με μηνύματα στο πρώτο πρόσωπο. Τα μηνύματα αυτά λένε στα παιδιά με ποιο τρόπο σας εμποδίζει η συμπεριφορά του και πώς νιώθετε γι αυτό. Αν, για παράδειγμα, το παιδί δεν βοηθά στο καθάρισμα του σπιτιού μαζεύοντας το δωμάτιό του ( όπως έχετε συμφωνήσει), τότε, αντί να φωνάζουμε, να απειλούμε και να εκβιάζουμε, μπορούμε να πούμε «όταν δεν κρατάς τις συμφωνίες νιώθω ότι αδικούμαι γιατί πρέπει εγώ να κάνω όλες τις δουλειές». Δίνουμε δηλαδή στο παιδί να καταλάβει πώς η συμπεριφορά του μας επηρεάζει και δείχνει την ανθρώπινη πλευρά του γονιού. Πρέπει όμως να επιλέγουμε σωστά τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσουμε ώστε να μην κατηγορήσουμε το παιδί, γιατί τότε θα τσακωθούμε. Είναι πολύ διαφορετικό να πούμε «δεν καθάρισες και τώρα πρέπει να το κάνω εγώ» από το «όταν δεν κρατάς τις συμφωνίες νιώθω ότι αδικούμαι γιατί πρέπει εγώ να κάνω όλες τις δουλειές».

Όταν υπάρχει διαμάχη, περιοριζόμαστε μόνο στην αναγνώριση των συναισθημάτων του παιδιού και στο ν’ απαντάμε στις ερωτήσεις. Προσπαθούμε, όσο το δυνατό περισσότερο, να μιλάμε όταν επικρατεί ήρεμη και φιλική ατμόσφαιρα. Ο σαρκασμός, η γελοιοποίηση, και η πίεση καταστρέφουν την καλή σχέση. Αποφεύγουμε τις ετικέτες που προσβάλλουν το παιδί και το αποθαρρύνει από το να επικοινωνήσει μαζί μας.

ΠΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΕΙ ΕΝΑΣ ΓΟΝΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ; ΠΩΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΙΣ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;

Τα περισσότερα θέματα μπορούν να συζητηθούν με τα παιδιά. Καλό όμως είναι να αποφεύγουμε θέματα που σχετίζονται με το σύντροφο, με τους φίλους μας και άλλους ενήλικες. Τέτοια θέματα αν συζητηθούν μπροστά στο παιδί είναι πιθανό να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους. Όταν προκύπτει κάτι που χρειάζεται να το μάθει το παιδί, τότε χρησιμοποιούμε απλές λέξεις να του δώσουμε να καταλάβει τι συμβαίνει, χωρίς να το κατηγορούμε για κάτι και χωρίς να κατηγορήσουμε τους άλλους. Οι απαντήσεις πρέπει να είναι λιγόλογες, σαφείς και συγκεκριμένες. Δεν χρειάζεται να επεκτεινόμαστε σε λεπτομέρειες που μπορεί να αγχώσουν το παιδί και να το κάνουν να αισθανθεί ανασφάλεια. Σημαντικό επίσης είναι να λαμβάνουμε υπ’ όψιν μας το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού και να χρησιμοποιούμε εκφράσεις και παραδείγματα που το παιδί μπορεί να καταλάβει.

Οι πολύ προσωπικές ερωτήσεις που συνήθως ρωτάνε τα παιδιά είναι για το σεξ, τα τσιγάρα ή τις παρασπονδίες που έκαναν οι γονείς όταν ήταν παιδιά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, απαντάμε με ειλικρίνεια και όσο αντέχει το παιδί. Κρίνουμε από την ηλικία του τι μπορεί να μάθει. Τέλος, πρέπει να προσέξουμε για ποιο λόγο το παιδί ρωτάει. Αν είναι από περιέργεια, τότε απαντάμε ειλικρινά, λιγόλογα και χωρίς υπερβολές. Αν ρωτά για να χρησιμοποιήσει την απάντησή μας σαν όπλο ή σαν άλλοθι για τη δική του συμπεριφορά, τότε πάλι απαντάμε αλλά συζητάμε και τις συνέπειες, υπενθυμίζουμε τους κανόνες του σπιτιού και προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις.                                                                                                                       

ΦΑΝΗ ΛΟΥΓΚΛΟΥ 

Κλινική Παιδοψυχολόγος, ΜΑ

_________________________
Αναδημοσίευση από http://akrasakis.blogspot.gr/2012/02/blog-post_28.html

Πώς θα βοηθήσω το παιδί μου στο σπίτι

Αναδημοσίευση αποσπάσματος άρθρου από το ιστολόγιο http://prwtakia.blogspot.gr/2012/09/blog-post_20.html

[...] Πρώτο και σημαντικό. Το σχολείο έχει το δικό του ρόλο και η οικογένεια το δικό της. Σε καμία περίπτωση δεν είναι σωστό να ζητάμε οι δάσκαλοι από τους γονείς να κάνουν τη δουλειά τη δική μας εκείνοι. Σαφώς και θέλουμε τους γονείς συνεργάτες και είναι πολλά εκείνα που θα μπορούσαν να κάνουν για να μας βοηθήσουν, δε θέλουμε όμως να τους μετατρέψουμε σε δασκάλους και δε γίνεται κιόλας! 

Δεύτερο. Βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή της σχολικής χρονιάς και τα παιδιά διανύουν φάση προσαρμογής. Ειδικά για τα Πρωτάκια η προσαρμογή στο σχολείο είναι πιο δύσκολη και θα χρειαστεί  αρκετό χρόνο, ανάλογα και το παιδί. Μας ενδιαφέρει το διάστημα αυτό να βοηθήσουμε το παιδί να δει θετικά το νέο του περιβάλλον και αυτό δε θα συμβεί αν το πιέσουμε υπερβολικά, ακόμη δεν άρχισε το σχολείο, να μάθει να γράφει και να διαβάζει. 

Θυμηθείτε επίσης ότι κάποτε ήσασταν κι εσείς παιδιά. Ελάτε στη θέση τους. Και κυρίως μην ξεχνάτε πως η λέξη παιδί συγγενεύει ετυμολογικά αλλά και ουσιαστικά με το παιχνίδι. Οι δραστηριότητες που θα κάνετε με το παιδί σας να έχουν πάντα τη μορφή του παιχνιδιού. 

Για τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο προτείνονται στους γονείς οι εξής δραστηριότητες: 

1. Διαβάζουμε στα παιδιά παραμύθια. Διακόπτουμε την αφήγηση σε κάποιο σημείο και ζητάμε από το παιδί να μαντέψει τη συνέχεια. Αφού διαβάσουμε ολόκληρο το παραμύθι ζητάμε από το παιδί τη γνώμη του, αν του άρεσε, ποια γνώμη σχημάτισε για τους ήρωες κλπ. Το καλούμε αν θέλει να ζωγραφίσει με βάση όσα άκουσε ή και να παίξουμε μια σκηνή από το παραμύθι (δραματοποίηση). 

2. Παίζουμε παιχνίδια σχετικά με τις μαθηματικές έννοιες. Εξασκούμε το παιδί στο μέσα, έξω, πάνω, κάτω, μπροστά, πίσω, αριστερά, δεξιά κλπ. Κρύβουμε πράγματα και του ζητάμε να τα βρει χρησιμοποιώντας αυτές τις έννοιες, πχ είναι πίσω σου, είναι δεξιά σου κλπ. 

3. Δίνουμε τη δυνατότητα στο παιδί να γυμνάσει τα χεράκια του και να ετοιμαστεί για τη γραφή. Η πλαστελίνη και το πλάσιμο με τα δαχτυλάκια βοηθάει πολύ. Παρόμοια και η βοήθεια της ζωγραφικής καθώς και εργασίες με χρωματιστά χαρτιά. 

4. Με καλαμάκια ή οδοντογλυφίδες και λίγη πλαστελίνη φτιάχνουμε μαζί με το παιδί μας γεωμετρικά σχήματα και γεωμετρικά στερεά (τετράγωνα και κύβους, ορθογώνια, πυραμίδες). Με πλαστελίνη φτιάχνουμε σφαίρες και κυλίνδρους ενώ με κάποιο κυλινδρικό κουτί κόβουμε κύκλους σε χαρτόνι. 

5. Του ζητάμε να μας πει τα τραγουδάκια που έμαθε στο σχολείο. Φτιάχνουμε και για το σπίτι ένα μουσικό κουτί. Αν έχουμε τη δυνατότητα εμπλουτίζουμε τη δισκοθήκη του σπιτιού μας με κατάλληλα ακούσματα για παιδιά και το ασκούμε στην ακρόαση ποιοτικής μουσικής. Η δημοτική μας παράδοση δεν πρέπει να απουσιάζει... 

6. Κάνουμε περιπάτους στην εξοχή και καλούμε το παιδί να παρατηρήσει τι βλέπει. Μπορούμε επίσης να ξεκινήσουμε διάφορες συλλογές με φυσικά υλικά και τα οποία στη συνέχεια θα τα χρειαστούμε και στο σχολείο για εργασίες στο μάθημα της χειροτεχνίας. Πχ βότσαλα, που θα τα χρωματίσουμε με τα πινέλα μας. Ή ακόμη φύλλα και λουλούδια που θα τα αποξηράνουμε. 

7. Παίρνουμε ιδέες από τα μαθήματα που διδάσκεται το παιδί στο σχολείο στη Μελέτη Περιβάλλοντος  και κάνουμε σχετικές συζητήσεις μαζί του. Το ρωτάμε πώς είναι η τάξη του. Πόσα αγόρια και πόσα κορίτσια έχει, τα ονόματά τους, με ποια παιδιά παίζει. Μαθαίνουμε από το παιδί ποιους κανόνες έχει το σχολείο και η τάξη και του μιλάμε για τη δική μας ζωή στο σχολείο και ποιους κανόνες είχαμε και εμείς. Βάζουμε στο παιχνίδι και τον παππού και τη γιαγιά, να μιλήσουν κι εκείνοι με τα παιδιά για τα παιδικά τους χρόνια και τη σχολική τους εμπειρία. 

8. Γράφουμε σε καρτελάκια τα ονόματα των μελών της οικογένειας και ζητάμε από το παιδί να τα αναγνωρίσει. Του ζητάμε να δώσει στον καθένα το όνομά του και φυσικά το βοηθάμε όπου δυσκολευτεί. Κάνουμε το ίδιο με διάφορα αντικείμενα του σπιτιού και κολλάμε τα καρτελάκια στα αντικείμενα με λίγο σελοτέιπ ή μπλου τακ. Πχ καρτελάκια με τη λέξη ψυγείο, τηλεόραση, ντουλάπα κλπ. Παράλληλα ζητούμε από το ίδιο το παιδί να παρατηρήσει πώς είναι το δωμάτιό του, το σπίτι, η γειτονιά. Συζητάμε μαζί του από ποια μέλη αποτελείται η οικογένεια, και η στενή και η ευρύτερη, και το βοηθάμε να ξεχωρίζει τους βαθμούς συγγένειας. Ζητάμε να μας πει προφορικά ένα γραμματάκι που θέλει να στείλει σε ένα πρόσωπο που αγαπά, πχ στη γιαγιά, κι εμείς το γράφουμε στο χαρτί και αναλαμβάνουμε να παραδώσουμε την επιστολή. Αν είναι εύκολο ζητάμε από το πρόσωπο αυτό να απαντήσει γραπτώς στο παιδί και του διαβάζουμε το γράμμα. 

9. Στο δρόμο παίζουμε το παιχνίδι με τις επιγραφές. Διαβάζουμε σε πρώτη φάση εμείς κάποιες επιγραφές και την επόμενη φορά ζητούμε από το παιδί να αναγνωρίσει τι γράφει η επιγραφή.  

10. Κόβουμε εικόνες από περιοδικά και εφημερίδες και φτιάχνουμε καρτελάκια με το όνομα του αντικειμένου της εικόνας. Παίζουμε παιχνίδια αντιστοίχισης της εικόνας και της λέξης, να βάλει δηλαδή δίπλα στη σωστή εικόνα  την κάθε λέξη, ή κρύβουμε κάτω από το καρτελάκι της λέξης την εικόνα και ζητάμε από το παιδί να βρει πού είναι η κάθε εικόνα. 

11. Λέμε προφορικά λέξεις και ζητάμε από το παιδί χτυπώντας παλαμάκια να βρει από πόσες συλλαβές αποτελείται, πχ μα - μά, οι-κο-γέ-νει-α, κλπ. Ζητάμε να εντοπίσει με τι φωνούλα αρχίζει μια λέξη που ακούει, πχ μ -  μήλο, μπ - μπανάνα, τ-τηλεόραση, α-αμύγδαλο  κλπ. Το βάζουμε να βρει λέξεις που αρχίζουν από μια συγκεκριμένη φωνούλα. Πχ ζητάμε μέσα στην κουζίνα να βρει πράγματα που αρχίζουν από π (ποτήρι, πιάτο, πετσέτα κλπ). (ΠΡΟΣΟΧΗ: ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΛΦΑΒΗΤΑ. Λέμε α, β, γ και όχι άλφα, βήτα, γάμμα). 

12. Λέμε προφορικά μια μικρή ιστορία και ζητάμε από το παιδί να τη διηγηθεί με δικά του λογάκια σε μας ή ένα άλλο πρόσωπο της οικογένειας.  Προσέχουμε το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούμε και βάζουμε κάθε μέρα και νέες λέξεις στη ζωή του παιδιού. Επιμένουμε να χρησιμοποιεί προτάσεις στο λόγο του και όχι μονολεκτικές απαντήσεις. Το βοηθάμε να μάθει τις πρώτες οικογένειες λέξεων, πχ γράφω, γράμμα, γραμματάκι, γραμμή, γραμμένος, ξαναγράφω κλπ. Του ζητάμε να βρει την αντίθετη λέξη, πχ πλυμένος - άπλυτος, μέρα - νύχτα, κλπ. ή και πώς αλλιώς το λέμε (συνώνυμα) πχ αυτοκίνητο - αμάξι - λεωφορείο - φορτηγό κλπ. 

13. Με κάθε ευκαιρία μαθαίνουμε στο παιδί παροιμίες, πχ "Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν", "Άνθρωπος αγράμματος ξύλο απελέκητο" κλπ. 

14. Διασκεδαστική άσκηση για τα παιδιά είναι και οι γλωσσοδέτες. Πχ Άσπρη πέτρα ξέξασπρη κι απ' τον ήλιο ξεξασπρότερη. 

15. Δε χάνουμε ευκαιρία να μιλάμε με το παιδί μας για τον κόσμο και τη ζωή. Του εξηγούμε με λόγο κατανοητό και κατάλληλο για την ηλικία του όλα όσα βλέπει, ακούει, ζει... Ζητάμε και τη δική του γνώμη. 

16. Παίρνουμε μέρος σε διάφορες δραστηριότητες που θα διδάξουν στο παιδί έμπρακτα αξίες, ιδανικά, στάσεις ζωής.  Πχ δραστηριότητες για την προστασία του περιβάλλοντος, φιλανθρωπική δράση, επίσκεψη σε μουσεία, πολιτιστικούς συλλόγους κλπ. 

17. Αναθέτουμε στο παιδί να μας βοηθήσει σε διάφορες εύκολες δουλειές του σπιτιού. Πχ να στρώσει το κρεβάτι του, να βάλει χαρτοπετσέτες στο τραπέζι, να ποτίσει τις γλάστρες κλπ. Αξιοποιούμε τη διαδικασία αυτή για να μάθει το παιδί να εκτελεί με προσοχή οδηγίες  αλλά και να αναπτύσσουμε την ικανότητά του για διάλογο. Δεν ξεχνούμε να το ευχαριστήσουμε για τη συμμετοχή του και να το επαινέσουμε στα άλλα πρόσωπα της οικογένειας. 

18. Στο σούπερ μάρκετ ζητάμε να διαβάσει τις τιμές των προϊόντων και συζητάμε μαζί του γιατί διαλέγουμε να αγοράσουμε ετούτο και όχι το άλλο προϊόν. 

19. Παίζουμε όλοι μαζί σαν οικογένεια διάφορα παιγνίδια με το παιδί μας, γνώσεων, κατασκευών, επιδεξιότητας κλπ. 

20. Ασκούμε το παιδί σε υγιεινές συνήθειες, πχ να πλένει τα χεράκια πριν φάει, να βουρτσίζει τα δόντια του, να μη σκύβει πολύ κοντά στο βιβλίο, κλπ. Βρίσκουμε ευκαιρία σε κάθε περίπτωση να εξηγούμε το γιατί και φυσικά να αναπτύσσουμε το λόγο και τις γνώσεις του παιδιού. 

[...] 

Όσον αφορά τις σχολικές υποχρεώσεις του παιδιού σας [...]

- Τα παιδιά θα έχουν να διαβάσουν το μάθημα και στο σπίτι για να εξασκηθούν. Διαβάζουμε  στην αρχή μαζί με το παιδί το μάθημα που διδάχτηκε και στη συνέχεια ζητάμε να διαβάσει μόνο του, δείχνοντας πάντα με το δαχτυλάκι του ή το μολύβι τι διαβάζει. Παίζουμε μετά το παιχνίδι εντοπισμού μέσα στο κείμενο μιας λέξης, πχ ρωτάμε πού  γράφει παπάκι. 

- Κοιτάμε στο τετράδιο αντιγραφής τι έχει σημειώσει η δασκάλα να γράψουν. Επιμένουμε να κρατά σωστά το μολύβι και αν δεν ξέρουμε πώς, ρωτάμε τη δασκάλα...  Προσοχή μεγάλη δίνουμε να γράφει πάνω στις γραμμές, να αφήνει αποστάσεις ανάμεσα στις λέξεις και κυρίως να γράφει τα γράμματα με σωστή φορά: από πάνω προς τα κάτω και από αριστερά προς τα δεξιά. Σε καμία περίπτωση δε γράφουμε εμείς στο τετράδιο του παιδιού. Αν δυσκολεύεται, του ζητάμε να πατήσει πολλές φορές με το μολύβι του τα υποδείγματα που έγραψε η δασκάλα. Προσέχουμε να έχει σωστή στάση σώματος όταν γράφει, να μη σκύβει πολύ  και ο φωτισμός να είναι καλός και να πέφτει από το σωστό μέρος (να μη  δημιουργεί σκιά στο χέρι που γράφει). 

[...]

Ελέγχουμε να υπάρχουν όλα τα βασικά στην κασετίνα. 

[...] 

Βιβλία που  θα φέρνει στο σχολείο είναι: Τα δύο της Γλώσσας, τα δύο των Μαθηματικών και τα δύο της Μελέτης Περιβάλλοντος. 

[...] 

Μη διστάζετε για οτιδήποτε χρειαστείτε βοήθεια να επικοινωνήσετε με το σχολείο.  

Σε λίγες μέρες έχουμε ορίσει συνάντηση (Πέμπτη, 18/9/2014, μετά τη λήξη των μαθημάτων) για να εξηγήσουμε και από κοντά όσες άλλες απορίες έχετε. Ως τότε αν υπάρξει ανάγκη για συνεργασία, τηλεφωνήστε στη δασκάλα (τηλ. σχολείου 210 9323311 - γραφείο δασκάλων και 210 9330490  - γραφείο διευθύντριας) για να ζητήσετε κάποιο ραντεβού ή περιμένετε μετά το τέλος των μαθημάτων και αφού αποχωρήσουν όλοι οι μαθητές να συνεννοηθείτε προφορικά μαζί της πότε μπορεί να σας δεχτεί. Λάβετε υπόψη πως αφενός η δουλειά ενός εκπαιδευτικού και ειδικά στην πρώτη τάξη είναι πολύ κουραστική και αφετέρου ενδέχεται ο δάσκαλος να είναι επιφορτισμένος και με άλλα καθήκοντα την ώρα που εσείς θέλετε να του μιλήσετε (πχ εφημερία). Δεν μπορεί λοιπόν να συνεργαστεί μαζί σας τις ώρες των διαλειμμάτων, εκτός πια και είναι επείγουσα ανάγκη, ή την ώρα αποχώρησης των μαθητών που προέχει η ασφάλεια των παιδιών και πρέπει να μοιράσει τα παιδιά σε γονείς και  στο ολοήμερο. Το καλύτερο λοιπόν είναι να υπάρχει προκαθορισμένο ραντεβού στο σχολείο.  

Καλό Σαββατοκύριακο! 

Φιλικά

η δασκάλα των παιδιών σας

Μαρία Λαμπρίδου

_______________________________


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το άρθρο δε δημοσιεύτηκε ολόκληρο καθώς στην αρχική του μορφή γράφτηκε για την πρώτη δημοτικού ενός άλλου σχολείου. Συμπληρώθηκαν ανάλογα στοιχεία που αφορούν τη δική μας τάξη.